Πάτρικ Ογκουνσότο

Οι αναζητήσεις συνεχίζονται! Σήμερα θέμα είναι ο Πάτρικ Ογκουνσότο! Τον θυμάστε; Τον παλιό παίχτη του Εργοτέλη;Που είχε πικράνει τους Ολυμπιακούς; Τα... προσόντα του οποίου παρομοιάζονταν με βαρελότο(!) ;
Που είναι αυτή η ψυχή; Είχα ακούσει για Βέστερλο, για τούρκικο πρωτάθλημα, για την πιθανή του επιστροφή του στην Ελλάδα, για τον Παναθηναϊκό...
Όποιος ξέρει κάτι (ή παίζει πολύ manager) και τον έχει πετύχει κάπου ας πει!

Όρεξη για παιχνίδι κανείς; Χριστουγεννιάτικες Κάρτες!

Δεν ξέρω πως τα πάτε... Παρατηρώ μια υποτονική δραστηριότητα στη μπλογκόσφαιρα και λέω μήπως να παίζαμε κανένα επίκαιρο παιχνιδάκι;
Ανεβάστε λοιπόν τις αγαπημένες χριστουγεννιάτικες κάρτες σας! Και πείτε και δυό λόγια γιατί είναι οι αγαπημένες σας!
Ξεκινάω εγώ, με την αγαπημένη μου "Santa's Private Life!"
Την λατρεύω αυτή την καρτούλα, την έχω πολλά χρόνια και κάθε Δεκέμβρη τη μοστράρω στο γραφείο μου και τη χαζεύω. Με μεταφέρει αμέσως σε ένα κόσμο τόσο παραμυθένιο όσο και ρεαλιστικό μαζί και με κάνει να πιστεύω ότι ο Άγιος Βασίλης ( πραγματικός επαναστάτης για να μην ξεχνιόμαστε κι όλας,ε;) δεν είναι ψεύτικος! Είναι της unicef και την είχα αγοράσει με το χαρτζιλίκι μου στην πέμπτη τάξη του δημοτικού νομίζοντας ότι έχω ήδη φθάσει σε "κοινωνική προσφορά" την κ. Μαριάννα Βαρδινογιάννη!

Περιμένω τις καρτούλες σας με ανυπομονησία!

Υ.Γ. Οι καρτούλες πρέπει να είναι ειτε πραγματικές είτε ψηφιακές αλλά να έχουν την "ιστορία" τους. Δεν έχει κάποιο νόημα να διαλέξετε μια πολύ όμορφη από το δίκτυο. Αξία έχει να "ανεβάσετε" την πραγματικά αγαπημένη σας, αυτή που σας έστειλε ένα δικό σας άτομο, την πρώτη καρτούλα που ζωγράφησε το "καμάρι" σας ή κάποια που θα θέλατε να μοιραστείτε τις αναμνήσεις της με την παρέα μας!

Ο καλύτερος πρωτοεμφανιζόμενος ποδοσφαιριστής για το 2007!

Ο καλύτερος πρωτοεμφανιζόμενος παίκτης της σεζόν 2007-2008 είναι ο L.Hamster και βραβεύτηκε στο παιχνίδι της 27ης Νοεμβρίου μεταξύ Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και Σπόρτινγκ Λισσαβόνας: θαυμάστε τον εδώ:



ή εδώ

Τιμή και δόξα στον ήρωα Αθανάσιο Μπατσαρά

Αντιγράφω από http://strategy-geopolitics.blogspot.com/ :

Πτώση F-16C Block52+ της Π.Α - Ανεσύρθη νεκρός ο χειριστής

Νεκρός εντοπίσθηκε στη θαλάσσια περιοχή 20 ναυτικά μίλια νοτίως του Αγίου Ορους ο χειριστής του μονοθέσιου F-16 Block 52+ της 110 ΠΜ/337 Μοίρας, το οποίο είχε χαθεί από τα ραντάρ το απόγευμα της Τετάρτης, στη διάρκεια εκπαιδευτικής άσκησης νυχτερινών αναχαιτίσεων στην περιοχή της Ψαθούρας.

Τον χειριστή περισυνέλεξε τουρκική φρεγάτα που έπλεε στην περιοχή. Σύμφωνα με απόλυτα έγκυρες πληροφορίες, με το που εκπέμφθηκε σήμα κινδύνου, το τουρκικό πλοίο το οποίο βρισκόταν κοντά στο σημείο της πτώσης (για άσκηση μεγάλης κλίμακας) πιθανόν να είδε και τη λάμψη της πρόσκρουσης και έσπευσε πρώτο. Μάλιστα, οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν πως λειτούργησε η «κόκκινη γραμμή» επικοινωνίας των αρχηγών ΓΕΕΘΑ Ελλάδας και Τουρκίας, με το στρατηγό Γιασάρ Μπουγιούκανιτ να ενημερώνει το στρατηγό Δημήτριο Γράψα ότι ο πιλότος βρίσκεται στο τουρκικό πλοίο και μπορεί να παραληφθεί από το ελληνικό ελικόπτερο και ταυτόχρονα να εκφράζει τα συλλυπητήριά του. Κατόπιν συνεννοήσεως στην τουρκική φρεγάτα προσγειώθηκε ελληνικό Super Puma που ίπτατο της περιοχής, το οποίο μετέφερε τη σορό του χειριστή στο 251 ΓΝΑ.

Τα αίτια του δυστυχήματος θα διερευνήσει επιτροπή εμπειρογνωμόνων της Πολεμικής Αεροπορίας. Για τον εντοπισμό είχε οργανωθεί μεγάλη επιχείρηση, με τη συμμετοχή τριών ελικοπτέρων Super Puma, ενός C-130, μίας φρεγάτας, μίας κανονιοφόρου και δύο πλωτών του λιμενικού.Το αεροσκάφος, που συμμετείχε σε νυχτερινή άσκηση μαζί με άλλα τρία F-16, χάθηκε από τα ραντάρ περίπου στις 8 το βράδυ, ενώ βρισκόταν στο πεδίο βολής Ψαθούρα, κοντά στην Αλόννησο. Πάντως, το γεγονός ότι βρέθηκε το πτώμα του χειριστή αποδεικνεύει, σύμφωνα με έμπειρους αεροπόρους, πως ο άτυχος Σμηναγός (Ι) Αθανάσιος Μπατσαράς επιχείρησε εγκατάλειψη λίγο πριν το μαχητικό του προσκρούσει με μεγάλη ταχύτητα στη θάλασσα.

Εκτιμάται πως συνήλθε από παραίσθηση στην οποία είχε πέσει και η οποία τον οδήγησε στη θανάσιμη πορεία. Εξετάζεται ακόμη το ενδεχόμενο ο πιλότος να έχασε τη ζωή του ακόμη και από πνιγμό. Αυτό θα αποδειχθει στο 251 Νοσοκομείο της Αεροπορίας. Το αεροσκάφος που κατέπεσε ήταν το υπ' αριθμ 99-1516, με ημερομηνία κατασκευής 29 Αυγούστου 2003. Αφίχθη στην Ελλάδα την 02 Οκτωβρίου 2003 και είχε συμπληρώσει 442 ώρες πτήσεως. Ο Σμηναγός (Ι) Αθ. Μπατσαράς ήταν 35 ετών, έγγαμος και έμπειρος χειριστής με 1500 περίπου ώρες πτήσης

Και από http://www.e-tipos.com:

Η είδηση του θανάτου του συγκλόνισε την Πολεμική Αεροπορία και βύθισε στο πένθος την οικογένεια του. Πρόκειται για μεγάλη οικογενειακή τραγωδία. Η σύζυγος του πιλότου είναι έγκυος στο πρώτο τους παιδί. Ο άτυχος σμηναγός ήταν ένας από τους καλύτερους και εμπειρότερους χειριστές της 110 Πτέρυγας Μάχης (της 337 Μοίρας) της Λάρισας, όπου υπηρετούσε τα τελευταία χρόνια. «Ηταν ο F-16αρης των F-16», είπαν άνθρωποι που πετούσαν μαζί του. Στη χθεσινή άσκηση ήταν μάλιστα ο αρχηγός της αποστολής.

Το μονοθέσιο μαχητικό F-16 block 52 pluς είχε απογειωθεί με ακόμη τρία του ίδιου τύπου για να πραγματοποιήσουν νυχτερινή άσκηση αναχαιτίσεων στην Ψαθούρα, βορειοανατολικά της Αλοννήσου, στο πλαίσιο αξιολόγησης από το ΝΑΤΟ.

Ο καιρός ήταν καθαρός (sky clear διδόταν) και το σενάριο, όπως προβλέπεται σε τέτοιου είδους περιπτώσεις, ήταν ήπιο. Αναχαιτίσεις σε ύψος μεταξύ 15.000 και 20.000 ποδών και μικροί ελιγμοί.
Ενώ η άσκηση εξελισσόταν ομαλά, 15 λεπτά πριν από τις 8 το βράδυ το μαχητικό χάθηκε από τα ραντάρ της Αεροπορίας. Σύμφωνα με πληροφορίες, χειριστής ενός άλλου μαχητικού που συμμετείχε στην άσκηση είδε μία λάμψη χαμηλά, στην επιφάνεια της θάλασσας. Αεροπόροι που έχουν ασχοληθεί με τη διερεύνηση ατυχημάτων φέρονται πάντως να καταλήγουν στην παραίσθηση, αφού ο σμηναγός δεν ανέφερε ούτε κάποια μηχανική βλάβη ούτε επιχείρησε να εγκαταλείψει το αεροσκάφος. Το F-16 block 52 plus είναι από τα τελευταία που παρέλαβε η Π.Α. και το δεύτερο που πέφτει. Το πρώτο ήταν η μοιραία συντριβή του σμηναγού Κ. Ηλιάκη.

Οι ειδήσεις της ΝΕΤ το μεσημέρι είπαν πως κατά πάσα πιθανότητα ο σμηναγός χρησιμοποίησε την αυτόματη εκτίναξη αλλά πέφτοντας στην θάλασσα έσπασε το χέρι του και ημιλιπόθυμος όπως ήταν πέθανε από πνιγμό.

Νομίζω ότι οποιαδήποτε άλλη είδηση σήμερα απλά δεν έχει σημασία.
Τιμή και δόξα στον ήρωα Αθανάσιο Μπατσαρά!

Υ.Γ. Ένα μόνο ερώτημα: γιατί η τούρκικη φρεγάτα ήταν για άσκηση στις Σποράδες (!) και γιατί έφτασε πρώτη στη σωρό του άτυχου σμηναγού (σ.σ. γνωρίζω προσωπικά αρκετά καλά το δίκαιο και τις πρακτικές της θάλασσας αλλά το ερώτημα είναι και πάλι ουσιαστικό). Και πόσο ειρωνικό είναι οι Τούρκοι για τους οποίους η εκπαίδευση των πιλότων μας ξεπερνάει καθημερινά τα ανθρώπινα όρια, να περισυλλέγουν το "θύμα" τους στο κέντρο της χώρας μας και να πρέπει να τους ευχαριστήσουμε κιόλας;;;;

Τρώω φλας και ρωτάω εσάς! Μητροπάνος

Κάθεσαι αμέριμνος και πίνει το καφεδάκι σου και ξαφνικά τσαααάκ (!) έρχεται στο μυαλό σου ένα πρόσωπο! Ένα πρόσωπο που παλιότερα απασχολούσε την επικαιρότητα και το τελευταίο διάστημα έχει χαθεί. Που κάποτε σου τον έδειχναν σχεδόν κάθε μέρα και τώρα ούτε που τον αναφέρει κανείς.
Και λες μα που χάθηκε αυτός/αυτή ρε παιδί μου! Ε, δεν θα ρωτήσεις τους φίλους σου μήπως ξέρουν;
Και το πρώτο ερώτημα για σήμερα είναι:
Μήπως ξέρετε που έχει χάθει ο Δημήτρης Μητροπάνος;

Αν έχετε κάτι ακούσει ή απλά θέλετε να πείτε ότι και εσείς τον έχετε ψιλοχάσει σχολιάστε κατά τα γνωστά.
Υ.Γ. Δυστυχώς για όποιον ξέρει, δωράκι δεν παίζει, τουλάχιστον όχι προς το παρόν. Εκτός βέβαια από την αγάπη μας!

Κοροϊδευόμαστε!

Διαβάζω από το περιοδικό Vmen του Βήματος της Κυριακής (Τεύχος Δεκεμβρίου 07, σελ 307) τις "αναμνήσεις" του πρώην γερουσιαστή της Πολιτείας Νιου Χάμσιρ και νυν προέδρου της Ελληνοαμερικανικής Ενώσεως για την υπόθεση της ονομασίας των Σκοπίων: "Όταν οργανωθήκαμε (οι Έλληνες της Αμερικής) για να πιέσουμε τον τότε υποψήφιο για την προεδρία των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον ώστε να μην υπάρχει η λέξη Μακεδονία στην ονομασία της νοτιότερης πλευράς της Γιουγκοσλαβίας, κατορθώσαμε να πάρουμε γραπτή δήλωσή του ότι ποτέ δεν θα υπερψηφίσει ονομασία που να περιέχει τη λέξη Μακεδονία. Έξι μέρες μετά την ορκωμοσία του (20 Ιανουαρίου 1993), οι ίδιοι παράγοντες της ελληνικής κυβέρνησης που μας είχαν ζητήσει να συμβάλλουμε σε αυτή την υπόθεση μας ζήτησαν να τον απαλλάξουμε από τη δέσμευση αυτή και να του προτείνουμε να στηρίξει την καινούργια θέση της τότε ελληνικής κυβέρνησης, την ονομασία πΓΔΜ. Το ακριβώς αντίθετο από εκείνο, το οποίο σχεδόν το επιβάλαμε να υπογράψει λίγους μήνες πριν."

Το θέμα αυτό ΔΕΝ ήταν πρωτοσέλιδο στο Βήμα. Το θέμα αυτό ΔΕΝ ήταν καν άρθρο στο Βήμα. Το θέμα αυτό εδώ και δεκαπέντε χρόνια ΔΕΝ έγινε άρθρο πουθενά (τουλάχιστον δεν έπεσε στη δική μου αντίληψη και θεωρώ ότι αυτά τα παρακολουθώ στενά).

Και ρωτάω ΚΟΡΟΪΔΕΥΟΜΑΣΤΕ;; Ή μας κοροϊδεύουν τόσο καλά που δεν παίρνουμε χαμπάρι; Αυτές τις μέρες απελευθερώθηκε και ο Λάλας ( ο οποίος καταδικάστηκε ότι κατασκόπευε υπερ της πατρίδας του τις Ηνωμένες Πολιτείες) . Η Ελλάδα τον αγνόησε. Ούτε καν τον χρησιμοποίησε. Και φυσικά κανένας "σοβαρός" δημοσιογράφος δεν του έκανε συνέντευξη. Ο κ. Χατζηνικολάου, ο κ. Ευαγγελάτος, ο κ. Τριανταφυλλόπουλος, η κ. Στάη είμαι σίγουρος είχαν πολύ σημαντικότερα θέματα στο δελτίο τους....

Ίσως κάποια μέρα μας αξιώσει ο Θεός και δούμε κάποιον Έλληνα πολιτικό, κάποιον -που να χειρίστηκε μια υπόθεση της πατρίδας μας , να βγει και να παραδεχτεί ότι μέσα στο γαϊτανάκι το λαθών και το καταστροφών έχει και αυτός το ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΜΕΡΙΔΙΟ ΕΥΘΥΝΗΣ. Ίσως κάποια μέρα μας αξιώσει ο Θεός να αναλάβουμε και το ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΜΕΡΙΔΙΟ ΕΥΘΥΝΗΣ!
Καημός.

Το αυτοκίνητο της χρονιάς- Datsun

Το αυτοκίνητο της χρονιάς είναι το Datsun του παππού μου!
Φαντάζομαι θα περιμένατε να είναι κάποιο από τα καινούργια TFSI της Volkswagen ή της Audi ή κάποιο από τα καινούργια πολυμορφικά ή ίσως κάποιο ντιζαϊνάτο , φουτουριστικό, οικολογικό μοντέλο. Λογικά και εγώ. Όμως κουράστηκα από όλο αυτόν το νεωτερισμό. Για μένα το αυτοκίνητο της χρονιάς είναι το Datsun του παππού μου!

Ο παππούς έχει πια πολλά χρόνια που έφυγε και μαζί του δώσαμε και το Datsun. Μην ανησυχείτε δεν πρόκειται να γίνω μελό. Απλά μετά από τόσα μοντέλα και καινοτομίες ξαναθυμήθηκα το παλιό μας, έμπιστο και αδιαμαρτύρητο φορτηγάκι. Το είχε ο παππούς για πάνω από είκοσι χρόνια. Και που δεν πήγε με αυτό. Με αυτό κουβάλησε όλα τα υλικά όταν χτίζαμε το σπίτι μας. Σε αυτό έμαθε οδήγηση εκείνος, ο πατέρας μου και η μητέρα μου! Με αυτό κουβαλούσε τα κουλούρια όταν είχε καταφέρει να βγάλει μια άδεια για το κέντρο της Αθήνας. Με αυτό πήγαινε στα Καμμένα Βούρλα αργότερα όταν πουλούσε λαχεία. Στην καρότσα του μας φόρτωνε και μας μικρά παιδιά και μας έπαιρνε μαζί του στα Καμμένα. Στην καρότσα του κάναμε τις πιο ωραίες διαδρομές! Και ας μην είχε γόνατα ΜcPherson και αντιστρεπτική ράβδο! Είχε ένα κασσετοφωνάκι που μάσαγε τις κασσέτες μας και μετά τραγουδούσαμε μόνοι μας κάνοντας τη διαδρομή πάρτυ.

Άσε μια φορά που ήρθαμε όλη τη διαδρομή από τα Καμμένα ( τότε καμμένα ήταν ακόμα μόνο τα Βούρλα...) στην Αθήνα χωρίς μπουλόνια! Αλλά ποτέ δεν πάθαμε τίποτα. Και όταν με χιόνια έξω από τη Μαλεσίνα γλίστρησε του παππού και έφερε τρεις τούμπες προφύλαξε τον παππού και βγήκε χωρίς ούτε γρατζουνιά.

Όταν έφυγε ο παππούς το δώσαμε. Εκείνο είχε δρόμους ακόμα να κάνει. Αλλά ένα περίεργο πράγμα. Από τότε, δεκαπέντε χρόνια και βάλε πια συνεχίζουμε να το βλέπουμε. Ή μάλλον συνεχίζει να μας "βλέπει". Σε κάθε καινούργιο βήμα της ζωής μας, σε κάθε δυσκολία ή μεγάλη χαρά εμφανίζεται δίπλα μας στο δρόμο. Κινείται κοντά μας, μας παρακολουθεί για λίγο, και πάλι φεύγει. Ήταν εκεί όταν πήραμε καινούργιο αμάξι, όταν πέρασα στο Πολυτεχνείο. όταν γνώρισα την κοπέλα μου, όταν οδηγούσαμε προς το Ναύπλιο για να παρουσιαστώ για φαντάρος, είναι συνέχεια δίπλα μας.

Είναι σαν υπενθύμιση ότι είναι ο παππούς δίπλα μας. Ότι μας προσέχει. Ότι εγκρίνει τα όσα κάνουμε. Ότι μας προστατεύει. Και ξέρω ότι είναι πια πολλά τα χρόνια για κείνο. Απορώ πως αντέχει να κινείται δίπλα στα σημερινά υπερ-αυτοκίνητα. Και φοβάμαι ότι ίσως έχει η στιγμή να ξεκουραστεί και κείνο. Όμως θα θελα έστω για μια φορά ακόμα να το ξαναδώ. Μια φορά ακόμα. Να με "εγκρίνει"και να με "ηρεμήσει" για μια φορά ακόμα...