Πέμπτη, 4 Ιουνίου 2009

Η επανάσταση τελείωσε. Ζήτω η επανάσταση...

http://www.catholicradiodramas.com/SaintsPicturesDthruI/FallRebelAngelsRUBENS1620.jpg

Πως τελειώνουν οι επαναστάσεις;

Ή καταπνίγονται από το καθεστώς,
ή γίνονται εκείνες καθεστώς…

Οι επαναστάτες γίνονται στελέχη της καινούργιας Αρχής
και μένει μόνο να ελπίζουμε να φέρουν μαζί τους
και κάτι από το πνεύμα και τα ζητούμενα
της προηγούμενης αγωνιστικής τους δράσης.
Κάτι από την ανάγκη για αλλαγή,
από την φρέσκια τους ματιά,
αλλά αυτή τη φορά με περισσότερο ρεαλισμό,
με λειασμένες τις αιχμές από το βάρος της ευθύνης,
και με πολύ αυστηρά καθορισμένα τα θέλω τους
από την ανάγκη για αποτελεσματικότητα.

Κάπως έτσι λήγει και τούτη εδώ η ΄΄επανάσταση΄΄.
Αναίμακτα. Χωρίς τυμπανοκρουσίες και τελετές.
Χωρίς καν να υπάρχει έτοιμη η διάδοχη κατάσταση.
Λήγει από μέσα, από τον ίδιο τον ΄΄επαναστάτη΄΄.
Που καταλαβαίνει ότι για να φέρει τις αλλαγές που θέλει,
πρέπει να βγάλει τη στολή και το κόκκινο φτερό της επανάστασης,
να περάσει το φράχτη, να σηκώσει τα μανίκια
και να χτίσει απ΄ την αρχή το σύστημα
που τόσο καιρό πετροβολούσε.

Θα μοιάζει προδοσία, αλλά δεν θα είναι.
Θα έρθουν πολλοί να του πουν ότι επιτέλους λογικεύτηκε, ότι είδε το φως που τόσο καιρό έλεγε σκοτάδι.
Κι ούτε κι αυτό θα είναι αλήθεια.
Δεν θα έχουν δίκιο.
Γιατί τώρα έχει ψηλαφίσει τα όνειρά του.
Έχει χαράξει τις διαχωριστικές γραμμές του.

Θα έρθουν πολλοί (και αυτό είναι η μεγαλύτερη νίκη του) να του πουν ότι τον προτιμούν επαναστάτη. Ότι τους απογοήτευσε, τους εξαπάτησε, τους εγκατέλειψε…
Ίσως παρασύρονται από το σύνηθες ή το κοινό.
Ίσως ξέρουν ότι αυτό γίνεται τελικά με τους επαναστάτες.
Ίσως είναι απλά συναισθηματικοί.
Αυτούς, ο ΄΄επαναστάτης΄΄ τους χρειάζεται περισσότερο τώρα απ’ ότι πριν.
Για να του τα χώνουν όποτε ξεστρατίζει.
Γιατί είναι πιο εύκολο να ξεστρατίσεις εντός παρά εκτός.
Γιατί χρειάζεσαι κάτι να σε δένει γερά στο κατάρτι όταν οι Σειρήνες τραγουδούν τόσο ΄΄γλυκά΄΄.
Αλλά τώρα ξέρεις ότι δεν είναι η λύση να μην περάσεις ποτέ από το νησί τους.

Όμως φίλοι μου, μπορεί οι επαναστάσεις να τελειώνουν κάποτε,
αλλά δεν τελειώνει η αγάπη για τον συνάνθρωπο,
η αγάπη για την πατρίδα,
το ενδιαφέρον για την ιστορία, την πολιτική, την κοινωνία,
η ανάγκη για έκφραση μέσα από την τέχνη,
η ανάγκη για επαφή με σημαντικές προσωπικότητες,
η χαρά της νίκης και το σχολείο της ήττας που χαρίζει η ενασχόληση με τον αθλητισμό,
η χαρά και η ζωή μέσα από την επικοινωνία με όλους εσάς…
Δεν τελειώνει το blogging!

Για αυτό μείνετε συντονισμένοι για λίγο ακόμα εδώ...
Γιατί υπάρχει και συνέχεια...

Υ.γ. Με την ευκαιρία ... όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να κατεβάσει από εδώ μια ανθολογία (δικής μου φυσικά επιλογής) των πιο αγαπημένων αναρτήσεων ετούτου εδώ του μπλογκακίου σε μορφή pdf. Σαν αναμνηστικό...σαν αποχαιρετιστήριο...αντί για ευχαριστώ...
http://rapidshare.com/files/240663068/Epanastatis.Anthologia.pdf.html

6 σχόλια:

jacki είπε...

Το διάβαζα.. Από τον τίτλο του κάτι κατάλαβα..
Στεναχωρέθηκα..
Σκέφτηκα πως θα χάσουμε ένα ειλικρινή φίλο..
Που είχε το θάρρος να πει την άποψή του..
Έναν επαναστάτη..
Σκέφτηκα ότι σιγά σιγά εγκαταλείπει κι ένιωσα θλίψη..
Όμως αυτό το τελευταίο (Για αυτό μείνετε συντονισμένοι για λίγο ακόμα εδώ...
Γιατί υπάρχει και συνέχεια...) μου έδωσε μιαν ανάσα..
Σε ευχαριστώ για όλα..
Γιατί για μένα έκανες πολλά..
Και το αναγνωρίζω και το νιώθω.
Να σε προσέχεις..
Συντονισμένη θα είμαι.
Φιλί λυπημένο.

One Happy Dot είπε...

Θα επαναστατήσω και θα μείνω εδω! Δεν παω πουθενά και ας με πάρουν σηκωτή! :)
Δεν θα σε πω προδότη, από την άλλη όμως δεν θα συμφωνήσω και με την επιλογή σου...θα τη σεβαστώ παρόλα αυτά όπως σέβομαι εσένα από την πρώτη στιγμή της e-γνωριμίας μας!
Θα ευχηθώ να είσαι καλά και να μην σταματήσεις να μιλάς, να εκφράζεσαι, να ψάχνεις και να ψάχνεσαι με τον δικό σου ιδιαίτερα επαναστατικό (ή επαναστατικά ιδιαίτερο?) τρόπο.
Τέλος...θα υποσχεθώ πως ότι χρειαστείς θα είμαι εδω (όπως τόσοι άλλοι!) απλά και αληθινά!
Να προσέχεις...και θα τα ξαναπούμε!
(φιλί ζεστό :*)

zoyzoy είπε...

Με τρομάζεις Καημέ!Οι επαναστάτες μένουν και αγωνίζονται δεν ξεκινούν και μετά αποσύρονται.Συνέχισε την επανάστασή σου θέλουμε να είμαστε δίπλα σου να μας ξεσηκώνεις να μας ξυπνάς απ΄το λήθαργο της καθημερινότητας όπως εσύ ξέρεις.
Αν είναι να τελείωσε για διακοπές τότε ναι ας είναι!!
Να σου δώσω και'γω φιλί θαλασσινό!!

Μελίτη είπε...

Έπεσε η είδηση πάνω στις σκέψεις που με κατακλύζουν όλον αυτό τον τελευταίο καιρό. Ότι δηλαδή πολλά πράγματα τελειώνουν και χάνονται γύρω μου, πράγματα που έχω αγαπήσει πολύ. Γιατί να συμβεί κι αυτό τώρα; Η e-γνωριμία μας μου έδωσε τόση χαρά! Και πριν προλάβει να φύγει το χαμόγελο, τώρα τη θέση του παίρνει μια μεγάλη λύπη.
Και τώρα; Τι;
Μόνη σπίθα ελπίδας εκείνο το "μείνετε συντονισμένοι εδώ".
Δεν θέλω όμως αυτή η φράση να είναι η φλόγα του κεριού που τρεμοσβήνει...
Σε θέλουμε εδώ. Παρόντα. Σε αγαπάμε και θέλουμε τις ιδέες σου, την μαχητικότητά σου και τον μοναδικό σου τρόπο να λες τα πράγματα με το όνομά τους χωρίς ενδοιασμούς. Όπως ακριβώς ταιριάζει σε έναν Επαναστάτη.
Μείνε εδώ γιατί σε χρειαζόμαστε. Θέλουμε να ακούμε τη δικιά σου φωνή.
Δεν σε φιλώ γιατί αυτό θα μου μοιάσει σαν αποχαιρετισμός και δεν το αντέχω...

ΠΡΩΤΟΠΛΑΣΤΗ... είπε...

Kαι οι επαναστάσεις;
Έτσι τις αφήνουμε; Ετσι απλα; Καημοι κι επαναστασεις μαζι.
Εγω ξερω οτι οι επαναστασεις δεν τελειωνουν. Σιγοβραζουν παντα μεσα μας... Ποσο μαλλον οι επαναστασεις της καθε μερας...
Καημε μου μεινε να συνεχισεις τις δικες σου επαναστασεις... Δεν μπορει ετσι ξαφνικα να σταματουν...

Φιλια (αλλα οχι αποχωρισμου...)!

mahler76 είπε...

εγώ θα σου ευχηθώ τα καλύτερα στον πραγματικό κόσμο και η επανάσταση σου να θριαμβεύσει.